ಕವನ - ನಾ ನಿನ್ನ ದಾಸ

ಪ್ರಿಯೆ

ಎದುರಲೇ ಏಕೋಡುತಿ

ತನುಮನ ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುತಿ

ಮಂದಿಯಲಿ ಮಾನ ಕಳೀತಿ🙈

ಮೈಬಣ್ಣವೋ ಕಣ್ಣ ಸೆಳಿತೈತಿ

ಮೋಡಿನಡೆಯಲೇ ಕೊಲ್ಲುತಿ🔪

ವನಪು ವಯ್ಯಾರ

ಕರಗಿಯಾಗುವೆ ನೀರ😥

ಗತ್ತು ಗಮ್ಮತ್ತು ಕತ್ತಿನಲೈತಿ 😙

ನೀ ಕಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಎಳಿತೈತಿ

ಅದು ತೊಡೆಯೊ

ಮಸಾಲ ವಡೆಯೋ☺

ನೀ ಸೂಸುವ ಪರಿಮಳ

ಎದೆಯಾಗ ತಳಮಳ😳

ಬಳಿಗೆ ಬಂದರಂತು

ಮಾಯೆಮಾಡಲಾ ಬಲೆಹಾಕಲಾ

ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕರಂತು

ಕಚ್ಚಿತಿನ್ನಲಾ ಇಲ್ಲ ಚಪ್ಪರಿಸಲಾ😋

ಸಿಗು ನೀ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿದಿವಸ

ಏತಕೆ ಕಾರ್ತೀಕ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ😭

ಅಟ್ಟೂದಿನ ನಮಗ್ಯಾಕೆ ವನವಾಸ

ನಾಟಿಕೋಳಿಯೇ 🐔

ನಾ ನಿನ್ನ ದಾಸ ಮನಸಾ😍😍